+ * -
امروز 8 فروردين ماه ، 1396
سهراب سپهری | Sohrab Sepehri: تالار گفتمان

تالار گفتگوی سايت دوستداران سهراب سپهري :: نمايش موضوعات - سوالاتی از اشعار پاک سهــراب

سوالاتی از اشعار پاک سهــراب

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   تالار گفتگوی سايت دوستداران سهراب سپهري صفحه اول انجمن -> اشعار

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

rEzA-mO3BaT
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
18 دي ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 5
امتياز: 0
تشکر کرده: 5
تشکر شده 4 بار در 3 پست

محل سكونت: کـــــارمـانـیـا

ارسالارسال شده در: يكشنبه، 19 دي ماه ، 1389 18:50:39    موضوع مطلب: سوالاتی از اشعار پاک سهــراب پاسخ همراه با اعلان

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت



من سوالاتی از چند شعر سهراب عزیز برام پیش اومده که زیاد هست اما فعلا میخوام من رو در رابطه با این دو سوال راهنمایی کنید:



1_ در شعر "روشنی ، من ، گل ، آب" ســـهـــــراب این چنین نوشته است:

...
من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت.

پرم از راه، از پل، از رود، از موج.

پرم از سایه برگی در آب:

چه درونم تنهاست.

حال سوال بنده این جاست که چرا سهراب بعد از بیان این همه عناصر طبیعی در آخر میگن که چه درونم تنهاست؟!


2_ و در شعر "غـــربت" سهراب میگه:

...
باغ همسایه چراغش روشن ،

من چراغم خاموش.

ماه تابیده به بشقاب خیار ، به لب کوزه آب.
...

سوال بعدی که برام پیش آمد این بود که چرا بشقاب خیار!!!؟؟؟

صد البته که فهم کامل اشعار و قلم سهراب سپهری مستلزم نگاهی دیگر به دنیای عرفان و بینشی عمیق است اما آرزویم این است که روزی برسد و بتوانم تک واژه های سهراب را بفهمم!

خوشحال میشم اگر کمکم کنید.

_________________
مـــن پـــر از سـهــــرابم ،

ولی افــسوس که تا اوج ســپـــهـــر ،

دل مــن فـــــــــــــــــــــــاصله ها می بیند !

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
mosafer(سه شنبه، 10 اسفند ماه ، 1389 20:01:46), yekdam(شنبه، 3 اسفند ماه ، 1392 20:27:50),  

sabzineh
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
9 دي ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 15
امتياز: 0
تشکر کرده: 4
تشکر شده 10 بار در 6 پست


ارسالارسال شده در: دوشنبه، 20 دي ماه ، 1389 19:12:50    موضوع مطلب: چه درونم تنهاست پاسخ همراه با اعلان

سلام دوست عزیز
من خیلی کوچکتر از اونم که بخوام اظهار نظر کنم ، ولی تا اونجایی که از اشعار سهراب می فهمم منظور سهراب از اینکه می نویسه " چه درونم تنهاست " اینه که چون درون سهراب پر از عوامل طبیعت است و این روزها ، در این " عصر معراج پولاد " کم هستند انسان هایی که مثل سهراب پر باشند از رود ، از موج و ... .به همین دلیل هم هست که سهراب اینقدر احساس تنهایی می کنه . احساس تنهایی سهراب از تفاوت روح سبز و پر از زندگی اش با بقیه آدم هاست .
و نکته دیگه اینکه " تنهایی " سهراب جنبه منفی نداره ، سهراب در شعر مسافر می نویسه : حیات نشئه تنهایی ست . و این یعنی در تنهایی ست که انسان به حیات واقعی دست پیدا می کنه ، چون در تنهایی ست که انسان با خویشتن خویش نزدیک است و به اوج نزدیک تر.

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي
کاربرانی که برای این ارسال از sabzineh تشکر کرده اند rEzA-mO3BaT, mosafer, elahe

Aram
مدیر سایت
مدیر سایت

وضعيت: آفلاين
28 دي ماه ، 1388
تعداد ارسالها: 36
امتياز: 0
تشکر کرده: 45
تشکر شده 21 بار در 13 پست

محل سكونت: کرج

ارسالارسال شده در: پنجشنبه، 23 دي ماه ، 1389 12:30:32    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

                             
اعلام:


من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت.

پرم از راه، از پل، از رود، از موج.

پرم از سایه برگی در آب:

چه درونم تنهاست.


به نظر من منظور سهراب اینه که این عناصر (راه و پل و دار و درخت و ...) نمیتونه درونه انسان رو بسازه. و برای ساختن درون و باطن خویش به عناصری والاتر و بهتر از اینها نیاز داره...

                             
اعلام:

باغ همسایه چراغش روشن ،

من چراغم خاموش.

ماه تابیده به بشقاب خیار ، به لب کوزه آب.


سهراب در خیلی از اشعارش از اتفاقات واقعی استفاده کرده. مثلا "مادرم ريحان مي چيند." یا
" من در ايوانم‌، رعنا سر حوض‌.
رخت مي شويد رعنا.
برگ ها مي ريزد.
مادرم صبحي مي گفت‌: موسم دلگيري است‌."
یا
"مي پرد در چشمم آب انار: اشك مي ريزم‌.
مادرم مي خندد.
رعنا هم‌. "

در این قسمت هم به احتمال قوی بشقاب خیاری در جلویش بوده.

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي شناسه Yahoo
کاربرانی که برای این ارسال از Aram تشکر کرده اند rEzA-mO3BaT, poya

rEzA-mO3BaT
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
18 دي ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 5
امتياز: 0
تشکر کرده: 5
تشکر شده 4 بار در 3 پست

محل سكونت: کـــــارمـانـیـا

ارسالارسال شده در: شنبه، 25 دي ماه ، 1389 14:09:45    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

                             
Aram مي نويسد:
                             
اعلام:


من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت.

پرم از راه، از پل، از رود، از موج.

پرم از سایه برگی در آب:

چه درونم تنهاست.


به نظر من منظور سهراب اینه که این عناصر (راه و پل و دار و درخت و ...) نمیتونه درونه انسان رو بسازه. و برای ساختن درون و باطن خویش به عناصری والاتر و بهتر از اینها نیاز داره...

                             
اعلام:

باغ همسایه چراغش روشن ،

من چراغم خاموش.

ماه تابیده به بشقاب خیار ، به لب کوزه آب.


سهراب در خیلی از اشعارش از اتفاقات واقعی استفاده کرده. مثلا "مادرم ريحان مي چيند." یا
" من در ايوانم‌، رعنا سر حوض‌.
رخت مي شويد رعنا.
برگ ها مي ريزد.
مادرم صبحي مي گفت‌: موسم دلگيري است‌."
یا
"مي پرد در چشمم آب انار: اشك مي ريزم‌.
مادرم مي خندد.
رعنا هم‌. "

در این قسمت هم به احتمال قوی بشقاب خیاری در جلویش بوده.




ممنون . متشکـــر از شما. به خوبی من رو راهنمایی کردید.

_________________
مـــن پـــر از سـهــــرابم ،

ولی افــسوس که تا اوج ســپـــهـــر ،

دل مــن فـــــــــــــــــــــــاصله ها می بیند !

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي
کاربرانی که برای این ارسال از rEzA-mO3BaT تشکر کرده اند Aram

rEzA-mO3BaT
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
18 دي ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 5
امتياز: 0
تشکر کرده: 5
تشکر شده 4 بار در 3 پست

محل سكونت: کـــــارمـانـیـا

ارسالارسال شده در: شنبه، 25 دي ماه ، 1389 14:10:46    موضوع مطلب: Re: چه درونم تنهاست پاسخ همراه با اعلان

                             
sabzineh مي نويسد:
سلام دوست عزیز
من خیلی کوچکتر از اونم که بخوام اظهار نظر کنم ، ولی تا اونجایی که از اشعار سهراب می فهمم منظور سهراب از اینکه می نویسه " چه درونم تنهاست " اینه که چون درون سهراب پر از عوامل طبیعت است و این روزها ، در این " عصر معراج پولاد " کم هستند انسان هایی که مثل سهراب پر باشند از رود ، از موج و ... .به همین دلیل هم هست که سهراب اینقدر احساس تنهایی می کنه . احساس تنهایی سهراب از تفاوت روح سبز و پر از زندگی اش با بقیه آدم هاست .
و نکته دیگه اینکه " تنهایی " سهراب جنبه منفی نداره ، سهراب در شعر مسافر می نویسه : حیات نشئه تنهایی ست . و این یعنی در تنهایی ست که انسان به حیات واقعی دست پیدا می کنه ، چون در تنهایی ست که انسان با خویشتن خویش نزدیک است و به اوج نزدیک تر.



در مورد تنهایی سهــراب که عرض کردید با شما موافقم . . .

ممنون که من رو روشن کردید . . .

سپـــاس

_________________
مـــن پـــر از سـهــــرابم ،

ولی افــسوس که تا اوج ســپـــهـــر ،

دل مــن فـــــــــــــــــــــــاصله ها می بیند !

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي
کاربرانی که برای این ارسال از rEzA-mO3BaT تشکر کرده اند mosafer

golnar
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
24 شهريور ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 24
امتياز: 0
تشکر کرده: 12
تشکر شده 34 بار در 17 پست


ارسالارسال شده در: يكشنبه، 8 اسفند ماه ، 1389 08:24:48    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

سلام دوست عزیز ،
من توی کتابی خوندم منظور شاعر از این جمله : باغ همسایه چراغش روشن من چراغم خاموش . اینه که همسایه به خاطر امنیت و ترس از دزد چراغ خونش رو روشن گذاشته و در خواب رفته .
ماه تابیده به بشقاب خیار به لب کوزه ی آب .
به خاطر همین مصرع ، یه بار از یکی پرسیدم ، برای چی توی مراسمای ختم اکثرا خیار می دن ( البته بیشتر قدیمترا ). گفت چون ارزونه .
اگه این درست باشه ، کوزه ی آب و بشقاب خیار ( به خاطر ارزون بودنش ) ، می تونه نمادی از سادگی و بی چیزی ( مادی ) باشه . یعنی چون داراییش زیاد نیست . ترسی از دزد هم نداره که چراغش رو روشن بذاره . یعنی عدم دلبستگی و نگرانی از مادیات .

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل
کاربرانی که برای این ارسال از golnar تشکر کرده اند Aram, Motahareh

mosafer
مدیر سایت
مدیر سایت

وضعيت: آفلاين
5 فروردين ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 38
امتياز: 0
تشکر کرده: 21
تشکر شده 19 بار در 13 پست

محل سكونت: زیر آسمون این شهر ...

ارسالارسال شده در: سه شنبه، 10 اسفند ماه ، 1389 20:03:35    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

تعابیر دوستان رو خوندم . به نظر من زیبایی اشعار سهراب در اینه که هر فردی می تونه تفسیر خودشو داشته باشه .
روحش شاد و قرین رحمت الهی باشه .

_________________
من به سیبی خوشنودم

و به بوییدن یك بوته ی بابونه .

من به یك آینه ، یك بستگی پاك قناعت دارم .

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي

mirror
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
14 اسفند ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 2
امتياز: 0
تشکر کرده: 0
تشکر شده 4 بار در 1 پست


ارسالارسال شده در: دوشنبه، 16 اسفند ماه ، 1389 22:01:53    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

با سلام ، باید بگم که کاملا با نظر شما دوست عزیز (golnar)موافقم . زیبایی شعر سهراب همینه. هر کس تعبیر خودش رو داره. شعرهای سهراب انقدر زیباست که خواندن این شعرها برای یک فرد ۱۰ ساله عجیب و غیر قابل فهم نیست چون من از این سن به شعرهای سهراب علاقه مند شدم. با این که سنم کم بود اما به اندازه ی خودم چیزهایی میفهمیدم... من واقعا از رییس این سایت تشکر می کنم که باعث شدن دوست داران سهراب دور هم جمع شوند......
                                                                                                                                                                 یادش ګرامی باد......

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي

Aram
مدیر سایت
مدیر سایت

وضعيت: آفلاين
28 دي ماه ، 1388
تعداد ارسالها: 36
امتياز: 0
تشکر کرده: 45
تشکر شده 21 بار در 13 پست

محل سكونت: کرج

ارسالارسال شده در: شنبه، 28 اسفند ماه ، 1389 15:55:30    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

                             
mirror مي نويسد:
با سلام ، باید بگم که کاملا با نظر شما دوست عزیز (golnar)موافقم . زیبایی شعر سهراب همینه. هر کس تعبیر خودش رو داره. شعرهای سهراب انقدر زیباست که خواندن این شعرها برای یک فرد ۱۰ ساله عجیب و غیر قابل فهم نیست چون من از این سن به شعرهای سهراب علاقه مند شدم. با این که سنم کم بود اما به اندازه ی خودم چیزهایی میفهمیدم... من واقعا از رییس این سایت تشکر می کنم که باعث شدن دوست داران سهراب دور هم جمع شوند......
                                                                                                                                                                 یادش ګرامی باد......



ما اینجا رئیس نداریم...

منم از اینکه تونستم دوستداران سهراب رو در کنار هم جمع کنم و نظرات هم رو بشنویم خیلی خوشحالم.

امیدوارم این سایت تا وقتی که زنده ام پایدار بماند...

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي شناسه Yahoo

poya
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
26 شهريور ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 1
امتياز: 0
تشکر کرده: 1
تشکر شده 0 بار در 0 پست


ارسالارسال شده در: يكشنبه، 27 شهريور ماه ، 1390 22:36:09    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

سلام
من عاشق شعر خانه دوست کجا هستم که عباس کیارستمی هم یه فیلم به این اسم ساخت.
تو یه بیتی از این شعر میگه رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید به نظر شما منظور از شاخه نور چیه؟
یه دوستی میگفت منظور سیگاراست ایا این هم از اون صور خیالی ؟

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي

golnar
کاربر جدید
کاربر جدید

وضعيت: آفلاين
24 شهريور ماه ، 1389
تعداد ارسالها: 24
امتياز: 0
تشکر کرده: 12
تشکر شده 34 بار در 17 پست


ارسالارسال شده در: يكشنبه، 3 مهر ماه ، 1390 13:37:55    موضوع مطلب: پاسخ همراه با اعلان

سلام. ممنون از طرح سؤالتون. من هم تعبیر سیگار رو از شاخه ی نور شنیدم. اما اون نظر شخصی و تعبیر غیرعرفانی یه نفره. اگر بخواهیم تعبیر عرفانی از این شعر داشته باشیم که نظر من هم همینه:

به نظر من،سوار یا سالک در این شعر، یک حرکت دایره ای انجام می دهد. حرکت روی دایره همان نشانی و آدرسی است که رهگذر به سوار می دهد.رهگذر، در واقع یک راه بلد است که خود این مسیر را رفته و حال به سوار نیز نشانیرا می دهد. در حقیقت خودش به مقصد رسیده و از راه یافتگان است. خانه ی دوست مکان خاصی ندارد بلکه در خود باید جستجو کرد.کودک پاک و فطرت نورانی انسان خود می داندخانه ی دوست کجاست. به خاطر همین در همان نقطه ای که رهگذر به مقصد رسیده ایستاده،سوار ابتدای راه هم همانجا ایستاده . نقطه ی آغاز راه نقطه ی پایان راه هم هست.

شاخه ی نور میتواند ذکر (ی از یاد خدا) باشد که بر لب وی جاری است.

توصیف شاعر از شاخه ی نور به گونه ایست که نشان می دهد این نور به صورت منبعی سرشار، در دسترس رهگذر است که به آسانی شاخه ای از آن را به تاریکی شن ها نیز می بخشد. در حالی که سوار در پی یافتن همین نور از رهگذر سوال میکند. این نور ، همان نور تجلی صفات حق است، که غایت عارفان است. این نور از جنس همان لانه ی نور در انتهای شعر است.

البته نظر من کاملا شخصیه.

***

این مطلب رو از اینترنت گرفتم: «خانه ی دوست کجاست؟ /سؤال ازكيست؟ از رهگذري آگاه، از يك سالك، از يك پير، يك مرشد، پيري آگاه كه سخنانش شاخه‌هاينورند، پيري كه سيگار بر لب ندارد بلكه آگاهي و شناخت و معرفت بر لب دارد و اينمعرفت و شناخت را به تاريكي راه مي‌بخشد و راه را روشن مي‌كند. در اين جا نكته‌اي ديگر در عرفان ظاهر مي‌شود و آن «بي‌پير به خرابات نرفتن» است. »

میرجعفری در کتاب درکنار سهراب می گوید: « سهراب در این شعر اشاره ای دارد به سیر معراج رسول الله(ص) در مرحله ای که جبرئیل از جلو رفتن بازمی ماند و به آن حضرت می فرماید: می روی تا ته آن کوچه....» او از رهگذر به جبرئیل و از سوار به حضرت محمد(ص) تعبیر میکند.

در کتاب سپهری، مفسر آیه های قدیمی: «بود اناالحق در لب منصور، نور/بود اناالله در لب فرعون، زور»(مولوی)

قسمت پایانی شعر مقایسه شود با : سوره نور، آیه 35، « اَللهُ نُورُ السَّموتِ وَ الاَرضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشکوةٍ فیها مِصباحٌ المِصباحُ فی زُجاجةٍ اَلزُّجاجَةُ کَاَنَّها کوکَبٌ دُرّیٌّ یُقَدُ مِن شَجَرَظٍ مُبارَکَةٍ زَیتُنَةٍ لا شَرقِیَّةٍ وَ لا غَربیَّةٍ. / نور35 »

کتاب معراج شقایق: رهگذر که از پاکان روزگار است و کلامش نورانی است، لب میگشاید و شاخه ی نور کلامش بر تیرگی شامگاهی شن ها می ریزد.

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل
کاربرانی که برای این ارسال از golnar تشکر کرده اند Aram, Motahareh
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   تالار گفتگوی سايت دوستداران سهراب سپهري صفحه اول انجمن -> اشعار

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group